فلا تعتدوها ، و نهاكم عن أشياء فلا تنتهكوها ، و سكت عن أشياء و لم يدعها نسيانا فلا تتكلّفوها 3597 . 3 - إنّ من شغل نفسه بالمفروض عليه عن المضمون له ، و رضي بالمقدور عليه و له ، كان أكثر النّاس سلامة في عافية ، و ربحا في غبطة ، و غنيمة في مسرّة 3655 . 4 - إنّك إن اشتغلت بفضائل النّوافل عن أداء الفرائض فلن يقوم فضل تكسبه بفرض تضيعّه 3793 . 5 - إذا أضرّت النّوافل بالفرائض فارفضوها 4015 . مسازيد ، و برايتان حدودى را مقرر فرموده ، پس از آن حدود تجاوز ننمائيد ، و از چيزهايى نهى كرده ، پس حرمت آنها را مدريد ، و از چيزى چند خاموش شده ( نه از آن نهى كرده و نه آن را واجب فرموده ) و آن ها را از روى فراموشى وا نگذاشته ( بلكه از جهت مصلحت ، امر و نهيى روى آن نياورده ) پس شما كلفت و زحمت به خود راه مدهيد ( كه آنها را با رأى و اجتهاد يا بر خود واجب نموده و يا حرام بلكه بگذاريد بر اصل خود كه اباحه است باقى بماند ) . 3 - براستى كسى كه نفس خود را بجاى آنچه براى او ضمانت شده ( مانند رزق ورزى ) به آنچه بر او واجب گشته ( از طاعات ) مشغول ساخته ، و به آنچه بر ضرر و نفع او تقدير شده خوشنود باشد ، سلامتى او در عافيت ، و از نظر سود در شادمانى و نيكوئى حال ، و غنيمت بردن در خوشحالى از همه مردم بيشتر است . 4 - براستى كه تو اگر بجاى انجام دادن واجب ها به فضيلت هاى نافله‌ها بپردازى ( به طورى كه يا واجب ترك شود يا ناقص انجام گيرد و يا از وقت فضيلت بيرون رود ) پس هرگز فضيلتى كه تحصيل مى نمائى جاى واجبى كه تباه مى سازى نخواهد گرفت . 5 - هر گاه نافله‌ها به واجبات زيان رساند پس آنها را ترك كنيد .